Jedno od najčešćih oboljenja savremenog čoveka, koje se razvija tiho, podmuklo i bez bola, a zahvata potporni aparat zuba (parodoncijum) jeste parodontopatija. Parodontopatija, poznata kao bolest desni, predstavlja hroničnu bakterijsku infekciju koja zahvata desni ,deo kosti (alveolu) u koju su usađeni zubi,kao i vezivna vlakna izmedju.

Uzrok parodontopatije su bakterije dentalnog plaka, a nedovoljna oralna higijena pogoduje razvoju obojenja koje počinje otokom i crvenilom na ivicama desni koje su iritirane bakterijskim metaboličkim produktima i toksinima (gingivitis). Zapaljenje je u početku locirano u predelu jednog ili nekoliko zuba da bi kasnije bilo generalizovano oko većine zuba i zahvatilo dublja potporna tkiva, periodontalna vlakana koštane alveole i viličnu kost. Napredovanje infektivnog procesa dovodi do povlacenja desni i ogolicenja vratova zuba zbog cega zubi izgledaju duzi,resorpcije koštanog tkiva sto dovodi do nastanka parodontalnih dzepova, luksacije zuba i njihovog pomeranja. Zubni kamenac i krvarenje desni u toku pranja zuba su prateći simptomi oboljenja koje ukoliko se ne pristupi lečenju, završava gubitkom zuba.

Samo prvi stadijum u razvoju parodontopatije tj. gingivitis je revizibilan i ukoliko se u tom periodu reaguje sa adekvatnim lečenjem (uklanjanje dentalnog plaka i kamenca, vođenje oralne higijene, ispiranje oralnim tečnostima) moguće je povratiti stanje pre zapaljenja. Zato je jako bitno ozbiljno pristupiti preventivnim merama, kao i lečenju u ranoj fazi oboljenja. Rano otkrivanje i prava dijagnoza oboljenja zahtevaju prvenstveno redovne kontrole, koje podrazumevaju pored standarnog pregleda i merenje dubine parodontalnih džepova parodontalnom sondom. Iako je ovaj pregled jednostavan, bezbolan i oduzima samo nekoliko minuta vremena, mnogi ljudi ga nikada nisu izvršili.

U terapiji lečenja koriste se metode: uklanjanje dentalnog plaka, uklanjanje zubnog kamenca, kiretaza džepova i duboka kiretaza džepova, aplikacija leka u parodontalni džep, ispiranje džepova i hirurška (parodontološka) operacija.

Lečenje parodontopatije obuhvata strogo definisan protokol:
1. identifikacija dentalnog plaka i upalnih procesa
> uklanjanje mekih naslaga i kamenca ultrazvukom,peskiranje i poliranje zuba
> edukacija pacijenta u cilju boljeg održavanja oralne higijene
> kontrolni pregledi

2. Ukoliko postoje parodontalni džepovi, ova faza se sastoji u smanjivanju i uklanjanju istih, što podrazumeva uklanjanje patološki promenjenog tkiva smeštenog između kosti, korena zuba i desni.

3. Uznapredovali oblici parodontopatija ponekad zahtevaju hirurgiju - uklanjanje određenih anomalija sluzokože i desni (visok pripoj frenuluma i plika,Gummy smile), obrada parodontalnih džepova hirurškim putem uz dodavanje veštačke kosti i membrana ukoliko situacija nalaže (tzv režanj operacija), rešavanje problema recesija (povlačenja desni uz izlaganje korena zuba), ili primena mikrotransplantata. Svi ti minimalno traumatični hirurški zahvati minimiziraju uslove za dalji razvoj prodontopatije.

Osnovu hirurške terapije uznapredovale parodontopatije čini režanj operacija koja podrazumeva odizanje režnja i hiruršku obradu parodontalnih džepova uz ugradnju koštanih agregata ili veštačke kosti (Bio-Oss®). Danas se sa izvanrednim uspehom koristi i protein gleđnog matriksa (Emdogain®) da bi se postigla regeneracija izgubljenih parodontalnih tkiva. Jedino nadoknadom izgubljene kosti moguće je produžiti vek zuba u vilicama.

Gingivoplastika (gingivektomija) predstavlja rešenje za problem uvećanih desni koje produbljuju gingivalni džep. Ovaj tretman se vrši u lokalnoj anesteziji, uklanjanjem viška gingive čime se ujedno postiže kako smanjenje mekog zida parodontalnog džepa, tako i mnogo bolja estetika.

Terapija mukogingivalnih anomalija podrazumeva:
Frenektomiju – uklanjanje visokog pripoja frenuluma (vezivnog tkiva koje spaja gornju i donju usnu, kao i jezik sa desnima) koji može pospešiti recesiju gingive.
Lateralno pomeren režanj – kod ogoljenog korena zuba usled uske ili nedostatka pripojne gingive.
Transplantaciju gingive (SMAT) – nadoknadu pripojne gingive autotransplantatom sa nepca pacijenta.

Rasklaćenje zuba koje se javlja u terminalnom stadijumu parododontopatije tretira se postavljanjem splinta sa unutrašnje strane zuba čime se zubi u vilici stabilizuju, učvršćuju u blok, sprečava se njihovo dalje rasklaćenje, a vađenje zuba odlaže.

4. Vrlo često,u cilju uspešnog lečenja parodontopatije,potrebno je ukloniti jatrogene iritanse kao što su neadekvatne plombe,krunice,mostovi,i uspostaviti povoljne međuvilične i međuzubne odnose sto se postiže raznim ortodontskim, protetskim i hirurškim rešenjima.

5. ova faza obuhvata:
> kontrolne preglede (klinički i rendgenološki)
> remotivacija pacijenta za održavanje oralne higijene
> odstranjivanje recidiva itd.

Značaj u lečenju parodontopatije koja se u nekom obliku javlja kod cak 80% odrasle populacije ilustruje i činjenica da su parodontopatije uz stres, neadekvatnu ishranu, pušenje i fizičku neaktivnost svrstane kao jedan od najbitnijih faktora za nastanak i razvoj kardiovaskularnih oboljenja.Takodje rizik od reumatizma i prevremenog porođaja uz rađanje dece nedovoljne telesne težine značajno je povećan ukoliko postoji hronična parodontopatija.

Copyright 2017 © Lenka dental & aesthetics